Dit zijn 3 woorden die doorheen mijn leven tot nu toe toch wel al een hele grote rol hebben gespeeld.
Als hooggevoelig kind dat alles aanvoelde en oppikte wat rondom mij gebeurde, was het leven vaak een ganse opgave en uitdaging. Terugkijkend op die periode ben ik vrij snel het contact met mijzelf verloren omdat ik zo afgestemd was op wat er buiten mij gebeurde.
Ik had heel weinig contact met waar mijn grenzen lagen, wat mijn grenzen waren, wat écht bij mij hoorde en wat bij de ander.
Door vele ervaringen, in het contact met mensen, in het volgen van therapie, opleidingen, workshops, boeken, … leerde ik mezelf steeds beter kennen.
Mijn grootste leermeesters zijn toch wel mijn eigen kinderen.
Ik ben mama van 2 dochters en 2 zonen, in co-ouderschap, en zij tonen me elke dag opnieuw hoe bijzonder, uniek en wijs kinderen zijn.
Ze nodigen en dagen me uit om naar mijn eigen stukken, patronen en overtuigingen te kijken die ik meedraag, en open te staan voor hoe een kind naar de wereld kijkt. Ook om te handelen vanuit gelijkwaardigheid waarbij hun visie, mening, gevoelens als kind evenwaardig zijn aan die van mij als volwassene / ouder.
4 mooie “spiegels” dus waarin ik mezelf steeds beter leer kennen.
Mijn eigen groeiproces loopt als een rode essentiële draad door mijn leven. Naast het feit dat ik een gevoelsmens ben en heel empathisch, typeert het mij misschien nog het meest vanal dat ik een enorme verantwoordelijkheid neem voor alles wat ik in mijn rugzak draag ondertussen, aan “levensbagage”. Wat verwerkt werd doorheen de jaren heeft plaats gemaakt voor heel veel levenswijsheid.
Mijn grootste wens voor ieder mens is dat deze in contact mag leven met wie hij of zij is, en met zijn of haar eigen wijsheid. Helemaal omarmen wie je bent, authentiek, uniek, en met de grootste zelfliefde, zelfwaarde en zelfvertrouwen.